|
Σιδ/κος Σταθμός Πελοποννήσου (Αθηνών)
|
Η αρχική κατασκευή τού Σιδηροδρομικού Σταθμού τής Αθήνας για το δίκτυο Πελοποννήσου (με την τρέχουσα ονομασία «Σταθμός Πελοποννήσου»), ανάγεται στην εποχή μεταξύ τών ετών 1884 – 1889. Ο Σταθμός αυτός διαμορφώθηκε με βάση τα σχέδια μιάς ομάδας Γάλλων μηχανικών, που είχε μετακληθεί από τον τότε Πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη. Επί κεφαλής τής ομάδας ήταν ο Alfred Rondel και υπεύθυνος αρχιμηχανικός ο Abel Gotteland. Αρχικώς ο Σταθμός δεν διέθετε τους τρεις γωνιώδεις τρούλλους, οι οποίοι σήμερα καλύπτουν ο καθένας τους τόσον το κεντρικό διώροφο κτήριο όσο και τα δύο μικρότερα, τα εκατέρωθεν τούτου.
Οι τρεις τρούλλοι προσετέθησαν κατά τα έτη 1912-13, οπότε ο Σταθμός έλαβε και την τελική του μορφή, την σημερινή. Η κτηριακή διαμόρφωση τού Σταθμού ανάγεται στον νεοκλασικισμό και παραλλήλως τα μεταλλικά του στοιχεία (πχ. οι τρεις μεγάλες μαρκίζες), οι τρουλλοειδείς στέγες, το συγκρότημα τής κεντρικής εισόδου κτλ. παραπέμπουν στην Art Nouveau.
Γεγονός είναι ότι παρόμοια αρχιτεκτονική μορφή συναντάται και σε άλλους σιδηροδρομικούς σταθμούς ανεγέρσεως εκείνης τής εποχής όπως πχ. τής Μοσχας (1899-1900), τής Ασιατικής Κωνσταντινούπολης (1888-1890), τής Βάρνας (1908), τής Τουλούζης (1903-1905) κ.ά. Ο Σταθμός Πελοποννήσου, παρ’όλον ότι διαμορφώνει ένα σπάνιο και περίλαμπρο δείγμα βιομηχανικής αστικής αισθητικής, μετά την κατάργηση τού μετρικού δικτύου ουσιαστικώς έχει εγκαταληφθεί χωρίς να λαμβάνεται ουδεμία μέριμνα για την συντήρηση και ενεργό αξιοποίησή του.
Ο Σύλλογός μας έχει προτείνει τη διαμόρφωσή του, σε συνεργασία με τον ΟΣΕ, την ΠΟΣ και τον Δήμο Αθηναίων, σε έναν πνευματικό χώρο με άξονα το σιδηροδρομικό πολιτιστικό γίγνεσθαι, το οποίο ως γωστόν καλύπτει όλες τις πτυχές τής τέχνης.
|